Katharine Hone van Permacultuur ZwolleOp vrijdag 10 november 2017 had Rik Tangerman een interview met ideëel onderneemster Katharine Hone.

R: Hallo Katharine Hone van Permacultuur Zwolle. Ik ben hier te gast in een kas. Misschien kun je even vertellen waar we hier zijn?

K: Ja, we zijn hier in de tunnelkas van Wijkboerderij de Schellerhoeve in Zwolle-Zuid. Daar hebben wij ons permacultuur project of tuin. Deze kas is er een onderdeel van.

R: OK, dus we zijn in de kas van de Schellerhoeve. Gaaf. Katharine, jij hebt een bedrijf: Permacultuur Zwolle. En volgens mij is het een ideëel bedrijf. Dus een bedrijf met een ideaal en dat je er ook nog van kunt leven. Dus dat je er geld mee verdient, dat je ervan leeft, en dat je toch je ideaal realiseert. Kun je wat vertellen over dat ideaal? Wat is jouw ideaal?

K: Dat is eigenlijk heel eenvoudig: dat de mens kan leven, dus jij of ik, of iedereen eigenlijk. Dat je kan leven op een manier die goed is voor je. Dat je je eten krijgt en alles wat je nodig hebt, maar die ook goed is voor de natuur. De rest van de natuur. Je life-support-systeem noem ik dat altijd. Dat die twee samen kunnen gaan. Je hoeft niet op een manier te leven die schade toebrengt aan je omgeving.

R: Doen de meeste mensen dat wel? Is de maatschappij nu zo dat er schade is aan de omgeving, volgens jou?

K: Nou ik denk niet dat het een kwestie is van dat individuele mensen dat toen. Het zijn onze systemen waar wij aan gewend zijn. De consumptiemaatschappij. Overal rondreizen in de auto’s. En vliegtuigen. Dus dat brengt schade. En veel mensen zijn zich niet eens daarvan bewust. Dus je kan niet van schuld spreken. Maar de systemen van de moderne maatschappij die kunnen heel
vernielend werken.

R: En jij wilt met Permacultuur Zwolle daar een alternatief tegenover zetten?

K: Ja, ik wil laten zien dat het ook anders kan. En het leuke daarvan is dat de mensen ontdekken: dat kan ook anders. Het is eigenlijk veel leuker. Het is veel rustiger, veel relaxter, veel mooier. Er zijn heel veel voordelen.

R: Hoe is je bedrijf Permacultuur Zwolle ontstaan? Hoe is het zo gekomen?

K: Ja eigenlijk uit passie. Ik ben altijd een natuurmens geweest. Als kind was ik bezig met dieren en
planten.

R: Want je komt oorspronkelijk uit Engeland?

K:Ja, ik ben opgegroeid op het platteland. Met allemaal dieren. Helemaal dierengek. Dat was mijn basis. En toen ging studeren en ben ik een beetje weggegaan van die basis. Uiteindelijk ben ik afgestudeerd als docent. En pas toen ik zelf kinderen kreeg dat was ongeveer de tijd van de film van Al Gore: An Inconvenient Truth. Toen had ik zoiets van: wacht even. En de toekomst dan? Wat gaat er gebeuren? Ik ben me er in gaan verdiepen en ik heb gaandeweg permacultuur ontdekt. Voor mij was dat gewoon een soort van herkenning van: oh maar dit is het! Het is zo logisch als wat.

R: Even heel kort: wat is permacultuur?

K: Permacultuur is een ontwerpsysteem. Het leert je hoe je kan denken zoals de natuur. Hoe je het goede leven voor jezelf kan ontwerpen, bewust scheppen, op een manier die ook goed is voor de natuur. Hoe doe je dat dan? Het geeft je handvatten om dat te kunnen doen. Dus ik ging permacultuur studeren.

R: Dat is een studie?

K: Dat is een studie ja, een praktische opleiding. En ik ging het inzetten hier bij Wijkboerderij De Schellerhoeve. En uiteindelijk in 2013, na een hele tijd praktisch bezig zijn, begon ik met lesgeven aan andere mensen. Dat die ook kunnen ontdekken van: hoe doe je dat dan?

R: Je zegt lesgeven. Een vraag die ik altijd stel aan mijn klanten is: wat zie jij als jouw klanten, wat is jouw doelgroep? En dan een stap verder: wat is nou hun behoefte of hun probleem dat jij oplost?

K: Ik denk dat de doelgroep de mensen zijn die heel erg op mezelf lijken. Dat zijn mensen die zien van: dat gaat niet goed. Het gaat niet goed met mij. Misschien ben ik burn-out. Doordat ik in een systeem zit dat niet goed voor mij is. Dat is niet goed voor de wereld.En ze willen eigenlijk zelf aan de slag. Ze willen praktische oplossingen gaan inzetten. Ze weten: ik kan niet op de overheid wachten. Ik kan niet op de gemeente wachten. Dat gaat niet lukken. Ik wil nu zelf weten: wat kan ik doen om een praktisch en positief verschil te maken. Dus dat is de doelgroep. Al dat soort mensen. Ja, die zien het probleem. En die zeggen: ik wil er zelf iets aan doen. Ja en ze voelen misschien onmacht, omdat de problemen voor hun voelen als enorm groot.

R:Ja want je hebt het over systemen en dat klinkt heel groot.

K: Het is heel erg op zoek naar: he maar wat kun je wel doen. We horen over de problemen, overal, en dat kan je gevoel van onmacht geven.

R: Ja want global warming, dat klinkt zo groot. En jij zegt: daar kun je zelf echt echt iets aan doen.

K: Absoluut ja. Ik denk dat mensen, ja hoe kun je dat nou zeggen: wij kunnen heel veel. Een mens kan heel veel met kleine stapjes, waar hij al is. Maar dat is ons niet meer geleerd vanuit de maatschappij. We hebben het idee van: oh we moeten wachten op de overheid. Of: oh nee dat kan ik niet. We weten niet meer hoe je dat kunt doen of vormgeven.

R: Omdat we zo in dat systeem zijn opgegroeid en het niet meer leren.

K: Ja we zijn heel erg ver verwijderd van de natuur tegenwoordig. We zien onszelf niet eens meer als
onderdeel van de natuur, terwijl wij dat wel zijn.

R: Want jij zit hier ook in de stad, Zwolle. Je richt je ook vooral op die stadsmensen. Begrijp ik dat goed?

K: Ja eigenlijk wel. Ik heb gemerkt  dat veel mensen een soort droom hebben. Ze zien, oh wacht even, dit gaat niet goed! Ik wil weer onderdeel van de natuur zijn. Ik wil zelfvoorzienend zijn, maar dat kan ik niet want ik heb geen land. En in Nederland is land echt een ding. We zijn heel dicht bevolkt. En hebben allemaal moeilijke regels rondom land. En wat ik ook zie: veel mensen beseffen niet hoeveel potentieel er is in de stad. De stad is echt fantastisch. Als je de stad wil vergroenen heb je zo veel middelen, vooral andere mensen. Die ook allemaal ideeën hebben, creatieve ideeën. Gewoon het landschap van de stad, daar kun je ontzettend veel mee doen op het sociale niveau. En ook op ecologisch niveau. Dus ja ik ben heel erg gericht op de stadsmens. Op de mens die niet zoveel land heeft. Want je hoeft niet bepaald land te hebben om toch een positieve impact op de natuur te kunnen uitoefenen.

R: Oké dus dat is zeg maar dan jouw klant. Maar wat is dan concreet jouw dienst? Wat lever je hen dan?

K: Nou ik denk in de vorm van opleidingen. Dus ik geef permacultuur opleidingen. Het eerste wat mensen bij zo’n opleiding ervaren is een stuk erkenning. Ik wil niet zeggen lotgenoten, maar ze komen in aanraking met allerlei andere mensen die ook zo denken als zij. En dat is heel belangrijk, want vaak word je een beetje eenzaam in dat besef. Dus het is niet dat iedereen dat ziet. Je ziet dat het anders gaat anders dan je zou willen. Kijk mensen er is een probleem! En iedereen om je heen is misschien een beetje van: mwah, weet je: komt wel goed. Dat gaan ze oplossen. En dat is een beetje eenzaam. Dus dat is het eerste: dat je eigenlijk al een community om je heen krijgt van mensen die ook op dezelfde manier denken. En daarvan uit is de opleiding. Nou eerst help ik mensen weer herontdekken van hoe werkt de natuur eigenlijk? Wat zijn de systemen van de natuur en hoe zijn die anders dan industriële systemen die alles vaak doodmaken. Wat zijn de natuurlijke systemen en hoe kun je die praktisch inzetten in je eigen leven. Dus echt handvatten. Permacultuur gaat over handvatten om bewust actie te nemen, maar de goede actie. Dus hersens en handen.

R: Oké dus vooral permacultuur opleidingen. Mijn vakgebied is vooral marketing.
Wat zijn jouw ervaringen met marketing?Je moet dit toch verkopen. Hoe heb je dat gedaan en hoe doe je dat?

K: Ja nou dat is een hele leuke. In permacultuur is ook het belangrijkste, of één van de belangrijkste, principes: ga observeren, ga kijken, ga onderzoeken voordat je actie neemt. En zo is dat ook met marketing. Dat is een gebied van deskundigheid. Veel zzp-ers, of mensen met een bedrijf, denken: hier is mijn product. Het is fantastisch. Ik ga gewoon even iets erover zeggen op het internet. En dan krijg ik zoveel klanten, want iedereen wil dat. Maar zo werkt dat natuurlijk niet.

R: Als het zo makkelijk was dan zat ik zonder werk.

K: Ja dan had jij geen werk. Dus dat was het eerste besef dat ik kreeg van, maar wacht even hier moet ik over gaan leren en toen ben ik vooral op internet gaan kijken. Ik ben engelstalig, dus ik heb heel veel informatie en online cursussen kunnen volgen op internet. En uiteindelijk veel experimenteren en gewoon dingen proberen. En steeds dichter bij jezelf komen. Ik denk dat dat heel belangrijk is: dat je niet gaat denken van wat willen de mensen daar buiten, want dan gaat het fout. Dan ga je heel breed je markt inzetten. Want ik wil iedereen helpen want iedereen zou dit moeten weten. Dus het is meer van oké: wat wat wil ik? Wat vind ik belangrijk van wat ik doe en hoe kan ik mensen die dat ook belangrijk vinden, hoe kan ik die bereiken? Dus je doelgroep eigenlijk heel klein maken. Of klein, smal, heel gericht vanuit je eigen wensen, behoeftes, je eigen passie eigenlijk.

R: Ze zeggen vaak: je moet de klant centraal stellen. Maar jij zegt eigenlijk bijna het omgekeerde: je
moet vanuit je eigen binnenste naar buiten toe. Klopt dat?

K: Ja want er zijn genoeg mensen in de wereld die denken zoals ik denk.

R: Dus dan ben je niet meer uniek.

K: Ik ben niet uniek. Er zijn genoeg mensen die ook dezelfde passies hebben als ik. Of dezelfde verlangens. En ik ken mezelf beter dan andere mensen, denk ik, dus ik richt me op die mensen. Ik probeer die naar mij toe te trekken.

R: Ok en daarbij gebruik je dus veel internet, begrijp ik?

K: Om daarover te leren, van hoe doe je dat, begon ik heel erg met online cursussen. Ik heb een hele reeks gedaan, engelstalig, en uiteindelijk ben ik bij jullie gekomen. En ik denk op dat moment was dat juist op het goede moment, want toen kwam ik in een soort versnelling. Ik had al een beetje achtergrond, van hoe werkt dat, de marketing. Hoe kun je eigenlijk integer je marketing inzetten zodat je niet het gevoel heb van, nou ik ben gewoon vieze advertenties overal aan het rondstrooien. Ik zet gewoon mensen onder druk.

R: Precies, niet pushen en op een verkeerde manier.

K: Ja, dat het op een andere manier kan.

R: Want heb jij ook dingen gedaan waarvan je zegt: achteraf, dat had ik beter niet kunnen doen. Dat was zeg maar een misser.

K: Ik denk te breed inzetten. Gewoon proberen iedereen te bereiken. Ik denk dat dat de grote misser was.

R: Dus je had toch eerder moeten focussen op een specifieke groep klanten.

K: Ja, dat zou ik een soort versnelde successie noemen. Dat als je dat eerst doorhebt. Wie moet ik hebben en waarom. Waarom vind ik dat ik die groep moet hebben en je daarop gaat richten. Dan gaat het veel sneller. Als je gewoon een beetje rondwappert: ik wil iedereen, dan kom je nergens.

R: Maar dat is natuurlijk ook wel een beetje een bewustwordingsproces. Waar je gaandeweg achterkomt. Dat is het natuurlijk in de praktijk vaak.

K: Ja en ik zou zeggen tegen mensen, als je een gouden tip wil hebben.

R: Ja wat is je gouden marketingtip, Katharine?

K: Ik zou zeggen, sneller naar een coach gaan zoeken. Sneller daarin investeren. Waarom? Dan gaat het sneller. Het is altijd in gesprek met iemand die deskundigheid daarover heeft. Dan gaat het natuurlijk gewoon sneller. Als je over tuinieren wilt leren, bijvoorbeeld, wat ik dan doe, over tuinontwerp en eetbare tuinen, als je met iemand gaat praten die er verstand van heeft, dan gaat het gewoon sneller. Ze kunnen je de weg wijzen. Ze weten wat de valkuilen zijn. En ze hebben ook een andere blik op jou en ik denk dat dat heel belangrijk is. Ze kunnen jou vanaf een afstand bekijken, dingen die je zelf niet kunt zien, wat jouw sterke kanten zijn. Ze kunnen doorvragen. Ja dat is echt heel erg nuttig.

R: Oké, nou goede tip. Nou Katharine Hone, bedankt voor je gastvrijheid hier op de Schellerhoeve en bedankt voor de inzichten die je hebt gegeven.

K: Jij ook bedankt!

 

Ondernemersinterview Katharine Hone van Permacultuur Zwolle